شازده کوچولو گفت: تو کی هستی؟ چقدر قشنگی!روباه گفت: من یه روباهم.شازده کوچولو گفت: بیا با من بازی کن. نمیدونی چقدر دلم گرفته...روباه گفت: نمی تونم باهات بازی کنم. آخه هنوز اهلیم نکردند.شازده کوچولو آهی کشید و گفت: معذرت میخوام.اما فکر کرد و پرسید: اهلی کردن یعنی چی؟روباه گفت: تو اهل اینجا نیستی. دنب...

آقای رییس٬ قضات محترم٬ جناب دادستان٬ شما خودتون مستحضر هستید در دنیا قتل هایی هست به عنوان قتل های زنجیره ای٬ این قتل ها به جز موارد نادر عمدتا توسط پلیس کشف میشن و قاتلین و مجرمین به مجازات عملشون می رسن، چرا؟ چون جسدی وجود داره، چون جنازه ای هست٬ رد و سرنخی هستاما مجازات قاتل آدمایی مثل موکل من چی...

از نیامدنت نهاز چرا نیامدنت ویرانمچه داروها ک نمی نویسد این دکترو نمی داند ک چراغ چت تو خاموش است!

مردم تمام عمرشان انتظار میکشند. انتظار میکشند که زندگی کنند، انتظار میکشند که بمیرند.انتظار میکشند که خوابشان ببرد و بعد انتظار میکشند که بیدار شوند. انتظار میکشند که ازدواج کنند و بعد هم منتظر طلاق گرفتن میمانند. منتظر باران میشوند و بعد هم صبر میکنند تا بند بیاید. منتظر غذا خوردن میشوند و وقتی سیر...

همیشه کسانی هستندکه در نهایت دلتنگینمی توانیم آنها را در آغوش بگیریمبدترین اتفاق شاید همین باشدایلهان برک

کسی که همه زندگیش را صرف بادبادک ها می کند، خالی از نوعی جنون نیست فقط بستگی به این دارد که چگونه این جنون را تفسیر کنیم. کسانی آن را جنون می نامند، و کسانی دیگر به آن "شراره مقدس" می گویند. تفکیک این دو از هم، گاهی مشکل است. ولی اگر تو، کسی یا چیزی را واقعا دوست داشته باشی، هرچه داری و حتی هرچه هست...

در سینه ات نهنگی می تپد/ عرفان نظر آهاری اینکه مدام به سینه ات می کوبد، قلب نیست؛ ماهی کوچکی است که دارد نهنگ می شود. ماهی کوچکی که طعم تنگ بلورین، آزارش می دهد و بوی دریا هوایی اش کرده است.قلب ها همه نهنگانند در اشتیاق اقیانوس . اما کیست که باور کند در سینه اش نهنگی می تپد! .آدم ها ، ماهی را در تنگ...

زخم ها، حافظه دارندپس از التیام هم همه چیز را به یاد می آورند ...//مورات_هان_مونگان//

ﮔﻔﺘﮕﻮﯼ ﺩﻭﻧﻔﺮﻩ ﺍﻟﻒ : ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺑﻮﺩﻡ ؟ ﺷﻔﺎ ﯾﺎﻓﺘﻢ ؟ﭘزﺷﮑﻢ ﮐﻪ ﺑﻮﺩ ؟ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ !ﺏ : ﮔﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﻢ ﺍﯾﻨﮏ ﺷﻔﺎ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺍﯼ !ﺯﯾﺮﺍ ﺗﻨﺪﺭﺳﺖ ﺁﻥ ﮐﺴﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩ.____________________________________ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﯿﺎﻥ ﺩﻭ ﻫﯿﭻ /// ﻧﯿﭽﻪ/// ﻋﻠﯽ ﻋﺒﺪﺍﻟﻬﯽ